Archiwa tagu: Dominika Wielowieyska

PiS wyrzuca szmal w amerykańskie błoto. PFN zatrudnia tylko pokraki

Andrzej Rozenek (Lewica Razem) i inni komentują wydatków Polskiej Fundacji Narodowej powołanej przez rząd PiS.

Polska Fundacja Narodowa zapłaciła w ciągu kilkunastu miesięcy ponad 5,5 mln dol. — czyli ponad 20 mln zł — amerykańskiej firmie PR-owskiej za wypromowanie naszego kraju w USA. Amerykanie wzięli pieniądze m.in. za stworzenie w mediach społecznościowych profili o Polsce, które na całym świecie obserwuje po kilkanaście czy kilkadziesiąt osób.

  • Firma White House Writers Group miała poprawić wizerunek Polski w USA. Płaci za to Polska Fundacja Narodowa, finansowana przez największe spółki państwowe
  • Kontrakt został zawarty niemal dwa lata temu, ale PFN utajnia jego ustalenia i rozliczenia z Amerykanami. My je poznaliśmy dzięki prawu amerykańskiemu
  • Firma WHWG początkowo otrzymywała 45 tys. dol. miesięcznie, a dziś inkasuje dwa razy tyle. Do tego PFN pokrywa zwrot kosztów firmy, które są bardzo wysokie i sięgają milionów dolarów
  • WHWG zarządza m.in. profilami o Polsce na Instagramie i YouTube. Pierwszy obserwuje 51 osób, drugi ma 13 subskrypcji. To ich widownia na całym świecie, nie tylko w USA
  • W rozliczeniu z PFN firma z Waszyngtonu przypisuje też sobie m.in. organizację spotkań z amerykańskimi oficjelami, których wcale nie organizowała

Polska Fundacja Narodowa powstała po dojściu PiS-u do władzy. Oficjalnie miała poprawić wizerunek Polski za granicą. Ale nieformalnym zadaniem, jakie prezes PiS Jarosław Kaczyński postawił przed PFN, było przekonywanie do źle ocenianych poza Polską kontrowersyjnych reform PiS, choćby zmian w sądach.

PFN to fundacja, na którą pieniądze wyłożyło 17 największych spółek skarbu państwa, dysponuje więc gigantycznym budżetem. Szkopuł w tym, że znaczących efektów działań PFN jak nie było, tak nie ma, za to w kraju fundacja dała się poznać z kontrowersyjnej kampanii atakującej sędziów. Dwukrotna zmiana prezesa PFN wskazuje na to, że nawet obóz władzy zdaje sobie sprawę, że w fundacji nie wszystko działa tak jak należy.

Człowiek Reagana i ambasador z Barbados

Jedną z podstawowych misji, jaką PFN miało wypełniać, była poprawa wizerunku Polski w USA, kraju kluczowym dla polskiej polityki zagranicznej. W tym celu fundacja podpisała umowę z waszyngtońską firmą White House Writers Group, specjalizującą się w PR, reklamie i doradztwie komunikacyjnym.

WHWG założyli Clark Judge, były doradca ds. komunikacji prezydenta Ronalda Reagana oraz Philip Hughes, były urzędnik amerykańskiej administracji i były ambasador USA na Barbadosie.

Zapytaliśmy PFN o szczegóły umowy z tą firmą. Nie usłyszeliśmy żadnego konkretu, fundacja odpisała za to, że jest rozczarowana naszymi pytaniami: „Pytaniom o kontrolę nad finansami nie towarzyszyła żadna ciekawość reporterska na temat skuteczności trwającego od ponad roku projektu z WHWG” (całą odpowiedź PFN publikujemy poniżej).

Robienie przez PFN tajemnicy z kontraktu z WHWG jest jednak nieroztropne z bardzo prostego powodu. Amerykańska ustawa o lobbingu FARA, uchwalona jeszcze przed II wojną światową, nakłada bowiem na wszystkie amerykańskie firmy, organizacje, a nawet na osoby prywatne obowiązek składania rozliczeń z pieniędzy otrzymywanych od zagranicznych rządów.

WHWG oraz jej współpracownicy szczegółowo informują Departament Sprawiedliwości USA o kolejnych rozliczeniach z Polską Fundacją Narodową. Przeanalizowaliśmy te rozliczenia, które w USA są dostępne publicznie. Znaleźliśmy w nich informacje, które pokazują, jak Amerykanie z White House Writers Group zarabiają krocie z pieniędzy polskiego podatnika za działania przynoszące znikome korzyści dla naszego kraju. I m.in. o tym, że PFN chce postawić w Waszyngtonie pomnik.

Pół miliona na początek

Współpraca WHWG z PFN ruszyła w połowie października 2017 r. Wtedy to PFN przelała na konto White House Writers Group 135 tys. dolarów (czyli ponad pół mln zł) jako depozyt na poczet przyszłych rozliczeń.

Warunki współpracy określone zostały nieco wcześniej, na przełomie września i października, w korespondencji prezesa WHWG Clarka S. Judge’a z ówczesnymi szefami PFN — ściśle powiązanymi z obecną władzą Cezarym Jurkiewiczem oraz Maciejem Świrskim. To oni podpisali 13 października 2017 r. umowę z WHWG. Wedle tej umowy, firma miesięcznie miała otrzymywać 45 tys. dol. (ok. 175 tys. zł) wynagrodzenia plus zwrot „uzasadnionych wydatków”. Teoretycznie — bez uprzedniej zgody PFN — nie powinny one przekroczyć 10 proc. miesięcznego wynagrodzenia, czyli 4,5 tys. dol.

Poza tym za organizowane przez WHWG wydarzenia, takie jak konferencje, dyskusje panelowe czy kolacje dla VIP-ów, PFN zobowiązał się płacić ekstra. W umowie WHWG zastrzegło sobie jednak, że „nie gwarantuje żadnych konkretnych rezultatów” swojej działalności dla PFN.

Jedzenie droższe niż Twitter

Już pierwsze sprawozdania WHWG dla Departamentu Sprawiedliwości USA pokazały, że honorarium miesięczne w wysokości 45 tys. dolarów to tylko drobny element przelewów, które PFN kieruje do waszyngtońskiej firmy.

Zaczęło się niewinnie. Wedle sprawozdania złożonego na koniec kwietnia 2018 r. — zawierającego informacje z poprzedzającego półrocza, a zatem od listopada 2017 r. — PFN poza miesięcznymi wpłatami dołożyło ponad 25 tys. dolarów za wydatki, które zgłosili PR-owcy z WHWG.

Najwięcej kosztował przyjazd trójki pracowników firmy do Polski: bilety lotnicze (SAS-em, nie LOT-em) 5 tys. dol. i hotele 3,5 tys. dol. Sporo — aż 6 tys. dol. — poszło dla firmy prawniczej, współpracującej w WHWG.

Fundacja zapłaciła nawet za jedzenie, które kupowali pracownicy WHWG — prawie 1 tys. dol. Nie był to catering na potrzeby konferencji czy paneli dyskusyjnych, bo w tym czasie WHWG nie zorganizowało żadnego takiego wydarzenia dla PFN. Wyżywienie pracowników WHWG kosztowało więcej niż np. reklamy na Twitterze, które firma kupowała dla PFN (350 dol.).

Koszty drastycznie rosną

Wedle kolejnego raportu, za okres maj — październik 2018 r., sumy transferów pieniędzy z Warszawy do Waszyngtonu wzrosły drastycznie, bo firma zaczęła organizować konferencje dla PFN.

W tym czasie Polska Fundacja Narodowa zapłaciła ponad 2,6 mln dol. jako honorarium dla WHWG oraz zwrot wydatków poniesionych na organizację imprez. Do tego zwrot kosztów administracyjnych i logistycznych przekraczający 1,6 mln dol.

Znaleźliśmy tam znów wydatki na jedzenie, przejazdy po mieście i parkingi pracowników firmy. Dania kosztowały od kilkunastu do 200 dol., choć jedna faktura za przelot, hotel, taksówki i jedzenie dla jednej z pracownic WHWG opiewa na ponad 5,5 tys. dol., a druga na prawie 10 tys. dol. — nie ma informacji, co to za wyjazdy.

Czas na podwyżkę

Ostatnie sprawozdanie dotyczy okresu listopad 2018 r. — kwiecień 2019 r. Według naszych ustaleń, w tym czasie stałe opłaty miesięczne wzrosły dwukrotnie do 90 tys. dol. (ponad 350 tys. zł).

Choć PFN nie odpowiedziało na nasze pytania w tej sprawie, są na to dwa dowody.

Po pierwsze, gdy Jurkiewicz został usunięty z szefostwa PFN latem 2018 r., na żądanie jego następcy Filipa Rdesińskiego Amerykanie przysłali sprawozdanie z dotychczasowej współpracy. W piśmie z października 2018 r. zachwalają swoje osiągnięcia i przekonują, że pracy jest tak dużo, że firma musi skierować do niej dodatkowe osoby. „Stąd niedawna zgoda na podwojenie naszego miesięcznego wynagrodzenia” — pisze szef WHWG.

Po wtóre, wedle wykazu złożonego w Departamencie Sprawiedliwości USA, w tym okresie opłaty miesięczne rzeczywiście rosną drastycznie — średnio PFN płaci właśnie po 90 tys. dol.

Między listopadem 2018 r. a kwietniem 2019 r. opłaty i zwroty kosztów na rzecz WHWG wynoszą łącznie niemal 800 tys. dol., zaś kwoty na pokrycie wydatków logistycznych i administracyjnych przekraczają 400 tys. dol.

Z tego dziesiątki tysięcy dolarów idą na firmy prawnicze i PR, które podnajmuje WHWG. Ale tradycyjnie firma rozlicza nawet drobne wydatki na przejazdy i jedzenie, szczególnie z restauracji Bangkok Joe’s, znajdującej się w odległości jednej minuty spaceru od waszyngtońskiej siedziby WHWG.

W rejestrze FARA nie znaleźliśmy informacji o owych dodatkowych osobach pracujących nad projektem Polskiej Fundacji Narodowej, o czym pisał szef WHWG do prezesa Rdesińskiego. A prawo amerykańskie wymaga od WHWG zgłoszenia każdego takiego pracownika.

Nikt nie ogląda, ale jest

W swych sprawozdaniach dla Departamentu Sprawiedliwości WHWG opisuje działania, jakie podejmuje w ramach kontraktu z PFN. Firma prowadzi więc m.in. promocję Polski w internecie. „Stworzyliśmy i zarządzamy stroną PolandPerspectives.org oraz kontami na portalach społecznościowych: na Twitterze (@Polish_Fndtn) oraz Instagramie (@HeartofPoland)” — pisze firma, dodając: „Na zlecenie PFN zarządzamy też na YouTube kanałem Poland Perspectives”.

Sprawdziliśmy. Anglojęzyczny serwis @Polish_Fndtn obserwuje na Twitterze niespełna 6 tys. osób, czyli mniej niż profil PFN po polsku. Ale to i tak dobry wynik, porównując go z innymi serwisami prowadzonymi przez WHWG.

Na Instagramie profil HeartofPoland ma zaledwie 51 obserwujących, w tym m.in. pracowników WHWG. Ale kompletną katastrofą jest serwis na YouTube, który subskrybuje trzynaście osób. Niemal wszystkie z prawie 40 umieszczonych tam filmów to wypowiedzi z konferencji organizowanych przez WHWG dla Polskiej Fundacji Narodowej. Najczęstsza oglądalność — poniżej 10 wyświetleń, choć materiały wiszą od kilku miesięcy.

W korespondencji z Polską Fundacją Narodową Amerykanie nazywają swe serwisy internetowe „hubem informacyjnym” dla Polski. Przekonują też, że współtworzą „strategiczną infrastrukturę informacyjną, którą Polska będzie mogła wykorzystywać przez lata”.

Pieniądze za wysłanie e-maila

W sprawozdaniach dla Departamentu Sprawiedliwości firma podaje także, że w ramach promowania Polski kontaktuje się z przedstawicielami administracji USA. Problem w tym, że owo kontaktowanie się polega głównie na wysyłaniu e-maili.

W sprawozdaniu za maj — październik 2018 r. takich pozycji jest sześć. Cztery dotyczą wymiany e-maili dotyczących organizacji konferencji „Ronald Reagan i papież Jan Paweł II: partnerstwo, które zmieniło świat”, którą WHWG prezentuje jako swoje największe osiągnięcie (jedynym przedstawicielem amerykańskiej administracji, który uczestniczył w tej konferencji, była ambasador USA w Watykanie Callista Gingrich, żona byłego republikańskiego polityka).

Dwa punkty dotyczą kontaktów e-mailowych, poświęconych relacjom Polski z USA (są tam np. e-maile pracownicy WHWG do… ambasador USA w Polsce Georgette Mosbacher).

W sprawozdaniu za listopad 2018 — kwiecień 2019 są trzy takie punkty. Jednym z nich jest spotkanie z Mary Kissel, doradczynią sekretarza stanu Mike’a Pompeo. Pozostałe dwa to znów e-maile do Gingrich i Mosbacher oraz spotkania z nimi.

Lunche na koszt ambasady

W rozliczeniu WHWD wymienia też trzy lunche zorganizowane między grudniem 2017 r. a marcem 2018 r., na których przedstawiciele firmy mieli promować Polskę. Tyle że — jak ustalił Onet — dwa z nich organizowane były nie przez WHWG, lecz przez polską ambasadę w Waszyngtonie w ramach cyklicznych spotkań, na które ambasador Piotr Wilczek zaprasza amerykańskich polityków i urzędników.

— Te nieformalne spotkania, zainicjowane, organizowane i finansowane przez ambasadę, były częścią naszej dyplomacji publicznej. Spotkania te nie były organizowane we współpracy z żadną organizacją, instytucją ani fundacją — mówi Onetowi amb. Wilczek. — Uczestniczyły w nich zazwyczaj trzy osoby pracujące dla WHWG. Firma ta nie współorganizowała tych spotkań, chyba że jej pracownicy swój udział w tych spotkaniach traktowali jako realizację zadań firmy. Jeśli takie było ich podejście do udziału w tych spotkaniach, to nie byłem tego świadomy, a traktowanie w sprawozdaniu FARA tych spotkań organizowanych przeze mnie w mojej rezydencji jako przykładów realizacji zadań zleconych firmie WHWG, stanowi dla mnie kompletne zaskoczenie – mówi ambasador.

Trzecie spotkanie, które WHWD umieściło w sprawozdaniu, także nie było organizowane przez tę firmę. Na początku stycznia 2018 r. przedstawiciel WHWD poszedł na płatny (25 dol. od osoby), dwugodzinny lunch z byłym ambasadorem USA w Polsce Danielem Friedem. Miał tam rozmawiać z Patrickiem Harveyem, urzędnikiem odpowiedzialnym za PR w Departamencie Stanu USA.

Jest i pomnik

Wedle sprawozdań firma przygotowywała i wysyłała „komentarze, informacje prasowe i zestawienia faktograficzne różnym dziennikarzom różnych redakcji”. Wśród osiągnięć wymieniony jest wywiad pracownicy WHWG dla katolickiego Ave Maria Radio, lokalnego radia nadającego w kilku miastach w stanie Michigan.

Wysłuchaliśmy tego wywiadu — to wywiad telefoniczny, w większości poświęcony polskiej historii w czasie II wojny światowej, choć rozmówczyni życzliwie wypowiada się także o obecnej władzy w Polsce.

W rozliczeniu podane są też „inne wywiady w mediach”, ale nie pada żaden konkret. Są tam też ogólnikowe informacje o tym, że WHWG organizowało lub też „ułatwiało” spotkania „amerykańskich liderów środowiska biznesowego z przedstawicielami polskiego rządu”. Nie ma też konkretów w sprawie „spotkań z think-tankami oraz fundacjami w kwestii organizacji paneli i konferencji”.

Do tego WHWD twierdzi, że „asystowało” PFN w produkcji reklamy telewizyjnej oraz w badaniach marketingowych. W ostatnich dokumentach WHWG obiecało również polskiej fundacji „zaplanowanie pomnika w Waszyngtonie, upamiętniającego zwycięstwo nad komunizmem w 1920 r. w Bitwie Warszawskiej”.

Nie pomogli w sprawie Holokaustu

Akurat gdy WHWG zaczęła inkasować duże pieniądze z PFN — czyli wiosną 2018 r. — miał miejsce najpoważniejszy od upadku komunizmu konflikt polsko-amerykański. W tym czasie PiS uchwaliło nowelizację ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej, wprowadzając kary więzienia za przypisywanie Polakom współodpowiedzialności za Holocaust. Te przepisy wywołały konflikt dyplomatyczny Polski z USA.

W dokumentach nie widać, by w tamtym czasie firma WHWG podjęła jakiekolwiek działania, by pomóc polskim władzom — i reputacji Polski, która była wówczas oskarżana o unikanie współodpowiedzialności za Holokaust.

A tak się składa, że obrona dobrego imienia Polski w tej kwestii było jednym z priorytetów, jakie PFN stawiała przed amerykańską firmą przy podpisywaniu kontraktu. „Prostowanie fałszywej narracji, niebezpiecznej dla bezpieczeństwa Polski i jej roli w NATO i UE, co do polskiego udziału w Holokauście, tworzeniu obozów koncentracyjnych i innych zbrodniach wojennych. Lansowane aktywnie przez wrogich sąsiadów, kłamstwa te oczerniają reputację największych ofiar II wojny, zrównując je z największymi kryminalistami” — to fragment oficjalnej korespondencji między fundacją a WHWG.

To zresztą tylko fragment planu zadań, jakie opracowała PFN dla Amerykanów. Inne brzmią tak:

• „Budowanie zrozumienia w USA, UE i NATO, że obecne polskie reformy mają na celu osiągnięcie politycznej uczciwości poprzez usunięcie ognisk korupcji w instytucjach, strukturach i praktykach odziedziczonych po komunizmie”.

• „Wyjaśnianie, że reforma polskiego wymiaru sprawiedliwości jest kluczowa dla wyeliminowania korupcji i bezkarności oraz zatorów w rozpatrywaniu spraw, co utrudnia dostęp do sprawiedliwości tysiącom Polaków rocznie — czyli wprowadzenia, czy też przywrócenia mechanizmu kontroli i równowagi, wyeliminowanego przez wzorowany na sowieckim system sądownictwa w Polsce, odziedziczony w momencie odzyskania wolności ponad ćwierć wieku temu”.

• „Tłumaczenie, że podejście Polski do kryzysu imigracyjnego (…) odzwierciedla wolę polskich wyborców i ich prawa obywatelskie w wolnym, a nie wasalnym państwie”.

W dokumentach, wysyłanych amerykańskim władzom, WHWG napisała, że PFN to „fundacja charytatywna”.

Tajemnice fundacji

Kontrakt z WHWG to tylko drobny element finansów Polskiej Fundacji Narodowej. Choć fundacja operuje publicznymi pieniędzmi — na start dostała 100 mln zł, teraz ma ponad 200 mln zł, a w ciągu dekady ma to być pół miliarda — to ukrywa sposób, w jaki je wydaje. Można jedynie ocenić, czy jest skuteczna. A o PFN mówi się prawie wyłącznie w kontekście wpadek.

Jacht, który fundacja kupiła za ok. 1 mln euro, stoi w amerykańskim porcie. Złamał maszt, co PFN ukrywała przez kilka tygodni. „I love Poland” — jak nazwany został jacht — miał przez najbliższe lata promować Polskę na świecie. A dziś nie wiadomo, ile miesięcy jeszcze postoi i ile będzie kosztować jego naprawa.

W 2018 r. PFN zerwała kontrakt z Fundacją Navigare Mateusza Kusznierewicza, który także miał promować Polskę podczas rejsu dookoła świata. „Wynika to z faktu, że po otrzymaniu rozliczenia pierwszej transzy funduszy, które zostały przekazane z PFN do Fundacji Navigare okazało się, że pozycje zawarte w tych dokumentach finansowych budzą bardzo poważne wątpliwości — tłumaczył wówczas Maciej Świrski z zarządu PFN. Rejs miał kosztować, według różnych szacunków, 10-20 mln zł.

Fundacja chwaliła się także zasięgami swych zagranicznych kampanii informacyjnych „Today, we are still on the side of truth” („Dziś nadal jesteśmy po stronie prawdy”) i „Testimony of truth” („Świadectwo prawdy”). Przekonywała, że kampanijne filmy dotarły do prawie 180 mln osób na całym świecie, w tym w USA do ponad 75 mln osób, w Wielkiej Brytanii do ponad 27 mln, a w Niemczech – do prawie 20 mln osób. Czy to dane wiarygodne? Widać to dobrze na przykładzie Izraela. Według PFN, jej kampanie widziało tam prawie 8 mln ludzi. Tymczasem w Izraelu żyje ok. 8,5 mln osób, a dostęp do internetu ma niespełna 7 mln. Wszystko wskazuje na to, że PFN — lub firma, która to dla fundacji robiła — zliczyła odsłony klipów, a nie unikalnych użytkowników.

Odpowiedź PFN na pytania Onetu o rozliczenia z WHWG:

Z rozczarowaniem odebraliśmy zapytania od dziennikarza Onet na temat projektu PFN w Stanach Zjednoczonych, gdyż pytaniom o kontrolę nad finansami nie towarzyszyła żadna ciekawość reporterska na temat skuteczności trwającego od ponad roku projektu z WHWG. Ponieważ te dwa aspekty działań są nierozłączne, traktujemy je w poniższej odpowiedzi na pytania Onet jako całość.

Praca, rozliczenia i finanse projektu są regularnie oceniane i nadzorowane przez Biuro Finansów i Administracji Polskiej Fundacji Narodowej, Biuro Audytu i Kontroli Polskiej Fundacji Narodowej zarówno z Warszawy jak i na miejscu, w biurze WHWG w Waszyngtonie, gdzie realizowane są regularne kontrole. Wszystkie rozliczenia związane z projektem są częścią formalnej i merytorycznej oceny. Osoba wymieniona przez dziennikarza Onetu nie ma kontraktu z PFN, natomiast jak kilkudziesięciu innych znanych, wybitnych ekspertów ze Stanów Zjednoczonych, Izraela, Polski, Wielkiej Brytanii i innych krajów europejskich był uczestnikiem jednego panelu w jednej z siedmiu konferencji.

W ramach działań projektowych w USA nawiązaliśmy bliską współpracę z licznymi członkami opiniotwórczych środowisk amerykańskich, zorganizowaliśmy w partnerstwie z czołowymi think-tankami w Stanach Zjednoczonych panele dyskusyjne, konferencje eksperckie, spotkania z mediami, spoty okolicznościowe w mediach analogowych i cyfrowych oraz umieściliśmy artykuły w prasie.

Jesteśmy składową społeczeństwa obywatelskiego, fundacją której działania projektowe kształtują pozytywną percepcję Polski i tłumaczą jej rolę w historii Europy dwudziestego wieku, jej tradycje wolnościowe, tożsamość kulturową, jak również polską rację stanu, która służy nie tylko samej Polsce, ale również Stanom Zjednoczonym i Europie. Skuteczność przekazu zależy od zrozumienia go przez publiczność zachodnią posługującą się amerykańskim kodem kulturowym.

Dlatego w działaniach projektowych, WHWG współpracuje z zachodnimi ekspertami z mediów, historii, polityki energetycznej, bezpieczeństwa, politologii, socjologii, filozofii politycznej, stosunków międzynarodowych, itd. Jednocześnie wśród nich niezbędni są specjaliści dwujęzyczni i dwukulturowi, których ekspertyzę zachodnią uzupełnia wyszukane zrozumienie rzeczywistości polskiej. Poza Polską jest to oczywiście niewielka grupa. Tylko takie podejście jest skuteczne.

W ramach projektu przekazywana jest szeroko rozumiana polska narracja historyczna i polska racja stanu: poprzez panele i konferencje tematyczne, wizyty studyjne w Polsce ze środowisk dyplomatycznych, biznesu i bezpieczeństwa narodowego, spoty i kampanie reklamowe, strony internetowe i media społecznościowe, artykuły i artykuły sponsorowane, włącznie z bezprecedensową kampanią „Opowiadamy o Polsce”. Nasze spoty obejrzało ponad 100 milionów amerykańskich odbiorców, nasze konferencje były emitowane na CSPAN i FOX. Wśród uczestników naszych paneli znaleźli się wybitni intelektualiści z USA, Wielkiej Brytanii, Polski i Izraela. Stworzyliśmy Program Polski w partnerstwie z Victims of Communism Foundation, zapewniając Polsce możliwość opowiedzenia w stolicy Stanów Zjednoczonych brakujących rozdziałów historii Polski XX wieku.

Wszystkie aspekty projektu, przede wszystkim jego skuteczność, podlegają kontroli i ewaluacji. Zgodnie z procedurami i standardem działań realizowanych przez Fundację, dokonujemy bieżącej ewaluacji ex ante, on-going, ex post prac WHWG i w zależności od rezultatów podejmujemy decyzje o kontynuacji w kolejnych interwałach.

Z poważaniem, Biuro Prasowe, Polska Fundacja Narodowa

Kmicic z chesterfieldem

Na konwencji Prawa i Sprawiedliwości, która odbyła się w niedzielę 15 sierpnia w Legnicy, Jarosław Kaczyński poruszył temat zniesienia immunitetów poselskich, sędziowskich i prokuratorskich. Zauważył jednak, że zniesienie immunitetów złamałoby Konstytucję RP. A że Prawo i Sprawiedliwość nie chce tego robić, to zamierza ją po wygranych wyborach zmienić.

Do słów Kaczyńskiego odniósł się europoseł Prawa i Sprawiedliwości Adam Bielan, w rozmowie z Beatą Lubecką w Radiu ZET. Potwierdził oczywiście, że PiS chce zmienić konstytucję, jednak zauważył, że do zmiany tego dokumentu potrzeba głosów 307 posłów, co może nie być proste do osiągnięcia dla Prawa i Sprawiedliwości.

„Musielibyśmy mieć albo samodzielnie 307 głosów, co będzie bardzo trudne do wykonania, albo znaleźć sojuszników do zmiany konstytucji. Będziemy namawiać partie, które znajdą się w przyszłym parlamencie, żeby to zmienić” – powiedział.

No cóż, Jarosław Kaczyński ma również tę świadomość, ale kto mu zabroni pomarzyć: -„Przyjdzie taki dzień, że zmienimy konstytucję na potrzebną, która będzie gwarantowała prawdziwą…

View original post 2 394 słowa więcej

 

Reklamy

W gadzinówce TVP nie ma dziennikarzy

Wielowieyska zareagowała na rolę dziennikarzy TVP w aferze Ministerstwa Sprawiedliwości.

Magazyn Press opisał, jak dziennikarze publicznych mediów wspomagali hejterkę Emillę.

Emilia, która współpracowała m.in. z wiceministrem sprawiedliwości Łukaszem Piebiakiem w akcji kompromitowania sędziów krytykujących reformowanie sądów przez PiS, próbowała do współpracy wciągnąć wielu dziennikarzy. Niektórzy chętnie się zgadzali – opisuje redakcja Press.

Screeny z rozmów nie pozostawiają złudzeń. Wśród nazwisk mających kontakt z hejterką czołowi dziennikarze obecnej TVP.

Agnieszka Kublik (Gazeta Wyborcza): Nie ma już wątpliwości – TVP Jacka Kurskiego i jej dziennikarze są istotnym instrumentem grupy sterującejhejtem umiejscowionej na szczytach władzy.

– Afera Piebiaka potwierdziła to, co wiedzieliśmy wcześniej: w TVP nie ma żadnych dziennikarzy, są nieuczciwi i dewastujący życie publiczne funkcjonariusze obozu rządzącego. To część grupy hejterskiej, związanej z resortem sprawiedliwości – komentuje dziennikarka Dominika Wielowieyska.

– To nie są żadni dziennikarze, a ideologiczni lub płatni paszkwilanci, żołnierze na wojnie hybrydowej, jaką PiS prowadzi wykorzystując organy państwa- z przeciwnikami i krytykami jego reżimu – mówi o pracowniach TVP prof. Leszek Balcerowicz. 

Wojciech Kussowski (aktywista opozycyjny): Prof. Staniszkis ma rację. PiS wysługuje się ludźmi słabymi, przegranymi, z kompleksami. Wyznacza im role, których w ramach uczciwej rywalizacji nie mieliby szans pełnić, lojalizując satysfakcją odwetu. Dziennikarz, sędzia, lekarz, aktor, w każdym zawodzie ktoś taki się znajdzie.

Andrzej Bober (publicysta) o „Wiadomościach”

Najpierw połknąłem parę tabletek „positivum”, potem zacisnąłem zęby i o 19.30 włączyłem „Wiadomości” w TVP.
Początek był obiecujący: rośnie nam dobrobyt, coraz częściej wyjeżdżamy za granicę, a turyści przyjeżdżają do nas.

Ale potem już było ostro: poseł KO Brejza w swoim mateczniku w Inowrocławiu, mając podejrzenia o korupcję, zorganizował tam opłacaną „fermę trolli”, które niszczą okolicznych zasłużonych obywateli. Ten wątek miał ciąg dalszy: jakaś bliżej nieznana pani Emilia też trudniła się sraniem na innych, ale natychmiast została wytłumaczona: przeczytano b.obszerny list męża pani Emilii. Ten napisał, że jest z żoną w trakcie rozwodu, bo to notoryczna alkoholiczka wąchająca prochy, wielokrotna klientka różnych szpitali, w tym psychiatrycznych. I on, ten mąż, bardzo przeprasza tych wszystkich uczciwych obywateli, których pani Emilia skrzywdziła swoim hejtowaniem.
Dalej było już bardzo grubo i bardzo śmiesznie: propagandysta Adamczyk ogłosił triumfalnie, że rząd ogłasza właśnie program „zero hejtu w internecie”. W tym miejscu „positivum” przestało działać, i już tylko kątem oka ujrzałem zatroskaną twarz posła Eugeniusza Kłopotka, który nas poinformował, że w imię protestu nie będzie kandydować w wyborach. Zainteresowanych przepraszam, że nie wytrzymałem do końca, i walnąłem lufę wyborowej na otrzeźwienie.

Kmicic z chesterfieldem

Obserwując okładki prorządowych tygodników, można było już zobaczyć tak wielką kreatywność twórców, że rzadko kiedy w rachubę wchodzi zaskoczenie. Teraz jednak Tygodnik “Sieci” braci Karnowskich, w swoim najnowszym wydaniu przesuwa granicę kreowania wizerunku Jarosława Kaczyńskiego na wydaje się najwyższy możliwy poziom.

Lider PiS zostaje bowiem porównany do Donalda Trumpa, kiedy to obaj przywódcy niczym równi sobie liderzy świata są zestawieni ze wspólnym potężnym obozem wrogich sił, które chcą ich zniszczyć. W wiele mówiącym wydaniu “Mężowie stanu pod ostrzałem!” tygodnik stara się przekonać, że obu liderów “łączy więcej niż myślicie”, ponieważ m.in. “wygrali wbrew mediom i kastom. Rozkręcili gospodarki i wzmocnili państwa”. Karnowscy postawili tutaj na radykalny patetyzm, co oddaje zapowiedź nowego wydania tygodnika:

Tygodnik prezentuje podobieństwa drogi dojścia…

View original post 1 962 słowa więcej

 

Zgniłek Kuchciński jest lepszy w zgniliźnie od zgniłka Karczewskiego

Nadużywają władzy i obrzydliwie ściemniają. Są tchórzami i krętaczami. A jak już się wyda, to chcą brać na litość. Nowe elity „władzy” …

Okazuje się, że nie tylko Kuchciński, ale też marszałek Karczewski latał z rodziną. W marcu 2018 roku Stanisław Karczewski zabrał na pokład rządowego samolotu żonę i wnuki. Polecieli na uroczystości do Budapesztu.

Na pytanie Wyborczej „czy brał na pokład rządowego samolotu rodzinę”, odpowiedział: „nie”.  Zmienił zdanie kilka godzin później na konferencji prasowej. – „Owszem zdarzały się sytuacje, w których byłem zapraszany do złożenia wizyty z małżonką. Było kilka wizyt zagranicznych, które odbyłem w towarzystwie swojej żony. Jeden wyjazd odbywał się również z całą moją rodziną”.

To dopiero nieśmiały początek, co powie za kilka dni, zobaczymy. Dziś otoczenie marszałka potwierdziło Wyborczej, że Karczewski poleciał do Budapesztu z żoną i wnukami.

Piotrowicz dla odmiany przyznaje się do lotu z Kuchcińskim, ale zaklina, że „to był wypadek losowy”

Jak wyjaśnia Wirtualnej Polsce: – „Moja żona tego dnia była w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie. Potrzebowaliśmy przewieźć wyprodukowany tam lek dla mojej małżonki, który może być przewożony tylko w stanie zamrożenia. Musiałem to zrobić. Starałem się o bilety na rejs LOT-u do Rzeszowa, jednak bilety były „obłożone” i ich nie dostaliśmy. Dowiedziałem się, że jest możliwość lotu z marszałkiem do Rzeszowa. I z tej możliwości z małżonką skorzystaliśmy”.

Kolejny podróżnik Karol Karski tłumaczy: „Miałem wracać do Warszawy rejsowym samolotem LOT. Lot opóźniał się, a w pewnym momencie była informacja, że może zostać odwołany. Pan marszałek Sejmu podjął decyzję, że będziemy wracać razem”.

Przyznał, że za lot nie płacił, bo towarzyszył marszałkowi. „Bez decyzji marszałka nic by się nie dokonało”

Pytany przez dziennikarza tvn24, czy był częścią oficjalnej delegacji, odparł: – „To jest kwestia do potwierdzenia w różnych miejscach. Jeśli towarzyszyłem marszałkowi, to znaczy, że byłem częścią tej grupy, która mu towarzyszyła”.

Brawo wy!

Sprawa lotów Marka Kuchcińskiego rządowymi samolotami nie tylko nie umarła, ale zyskała nowe życie. Dziś ciężko prognozować, kiedy dobiegnie końca. Mimo tego, na Nowogrodzkiej daleko do paniki, chociaż kolejnej odsłony lotniczej telenoweli nikt nie bagatelizuje.

Mówi poseł Zjednoczonej Prawicy: – Musimy zachować spokój, uniknąć gwałtownych ruchów. Jestem szachistą, więc powiem tak: nie sztuką jest być spokojnym, gdy rozgrywka dobrze się układa, sztuką jest zachować spokój, gdy na szachownicy wszystko idzie nie tak, jak byśmy chcieli.

Wielu jego kolegów i koleżanek z obozu władzy o problemach marszałka Sejmu rozmawiać nie chce. Inni zasłaniają się urlopami, nieobecnością z powodów prywatnych albo… nieznajomością tematu, który od dwóch tygodni rozgrzewa debatę publiczną w Polsce.

Musimy stanąć wyprostowani i po męsku wziąć to na klatę

– przyznaje polityk prawicy, którego udało nam się nakłonić do rozmowy o lotach Kuchcińskiego.

Lepsze loty niż leki i edukacja

Sprawa lotów marszałka Sejmu oznacza dla PiS-u trudne wejście w oficjalną część kampanii parlamentarnej. Uwaga mediów i opinii publicznej od kilkunastu dni koncentruje się bowiem na Kuchcińskim. PiS już na starcie jest więc w defensywie i musi tłumaczyć się z „dokonań” swojego marszałka. Jak przyznają nasi rozmówcy, partia władzy traci w ten sposób inicjatywę oraz kontrolę nad agendą tematów poruszanych w kampanii, a to nigdy nie jest dobre.

– Sprawa jest rozwojowa – z ironią zauważa senator PiS-u, którego pytamy o tzw. aferę samolotową. Pytany o jej wpływ na polityczne plany Zjednoczonej Prawicy, odpowiada: – Zamiast wejść w kampanię z ciekawymi listami i dobrym programem, cała uwaga na starcie skupia się na lotach marszałka Kuchcińskiego. To dla nas spory problem.

Spory problem, ale na pewno nie katastrofa. Nasi rozmówcy podkreślają, że partia na bieżąco monitoruje, jak skandal wokół drugiej osoby w państwie odbierają wyborcy, zwłaszcza wyborcy PiS-u.

Mamy badania, które pokazują, że ludzie co prawda oceniają zachowanie Kuchcińskiego źle, ale kiedy pytamy ich, czy marszałek powinien mieć prawo korzystania z samolotu czy śmigłowca, odpowiadają, że tak

– tłumaczy nam bliski współpracownik premiera. Sondażowego zagrożenia dla Zjednoczonej Prawicy nie ma. Przynajmniej na razie.

Jeśli ktoś myśli, że temat lotów Kuchcińskiego zmiecie PiS, to jest głupi. To nie był gejmczendżer, nie jest gejmczendżer i nie będzie gejmczendżer

– dodaje.

To dlatego część polityków obozu rządzącego pozwala sobie na odważne, a nawet buńczuczne wypowiedzi. Przoduje w tym wicemarszałek Ryszard Terlecki z PiS-u. – Trwa bardzo intensywna rywalizacja na najgłupszego posła i najgłupszą wypowiedź – powiedział dziennikarzom w Sejmie, pytany o reakcje opozycji na tzw. aferę samolotową. – Niech politycy opozycji wyjdą na ulice i zapytają, czym żyją ludzie – dodał, bagatelizując znaczenie całej sprawy.

Wszyscy myślą, że temat Kuchcińskiego to dla nas tragedia, ale naprawdę dla nas jest wygodniej dyskutować o jego lotach niż o braku leków w aptekach czy podwójnym roczniku w szkołach

– przekonuje nasz rozmówca z KPRM, nawiązując do tematów, z którymi PiS musiało mierzyć się przed wybuchem afery wokół Kuchcińskiego.

To wszystko sprawia, że w PiS-ie wciąż nie ma obawy, że loty marszałka Sejmu staną się dla partii tym, czym dla Platformy Obywatelskiej stały się słynne ośmiorniczki z warszawskich restauracji. – Stale rozmawiam z ludźmi, z naszymi wyborcami i myślę, że jeden błąd, nawet jeśli poważny, nie przekreśli czterech lat naszej pracy i programu, który zrealizowaliśmy – zapewnia nas jeden z posłów „dobrej zmiany”.

Karma wraca

W samym PiS-i nie brakuje też jednak głosów, że Kuchciński sam zgotował sobie taki los. Nie chodzi tutaj o loty rządowymi maszynami w prywatnych celach, ale jego podejście do dziennikarzy. Od początku kadencji próbował pozbyć się ich z Sejmu (w tym celu zbudowano Centrum Medialne poza głównym budynkiem Sejmu) lub przynajmniej ograniczyć im możliwości wykonywania pracy przy Wiejskiej (m.in. grodzenie korytarzy czy zasłanianie sejmowych gabinetów kotarami).

Dziennikarze ostro cisną temat lotów Kuchcińskiego i będą to robić jeszcze tydzień albo nawet dwa. Chcą go sczyścić, bo od początku kadencji utrudniał im życie i zwalczał ich w Sejmie. Karma wraca

– przyznaje w rozmowie z Gazeta.pl polityk PiS-u. Inny z naszych rozmówców dorzuca: – Nie zazdroszczę Markowi, bo jest na niego ostra jazda w mediach w tej chwili. Na niego, jego żonę i jego dzieci.

Choć teoretycznie Nowogrodzka mogłaby liczyć na wyczerpanie się tematu i jego naturalną śmierć, jest pewien problem. Kolejne kłamstwa serwowane dziennikarzom i społeczeństwu przez Centrum Informacyjne Sejmu oraz samego marszałka zaczęły obozowi władzy nie tyle szkodzić, co po prostu go ośmieszać. Odzierają PiS z powagi i miru potężnej, wszechmocnej partii, która rządzi państwem twardą ręką. Przyprawiają za to gębę bazarowego cwaniaczka, którego jednak każdy potrafi bez trudu przejrzeć i przyłapać na gorącym uczynku.

Prezes Kaczyński wielokrotnie mówił nam na spotkaniach klubu czy partii o potrzebie skromności i umiaru. Słyniemy z tego, że rozliczamy innych z etyki i moralności, ale żeby to robić, w pierwszej kolejności sami musimy być bez zarzutu. Teraz już nie jesteśmy

– irytuje się nasz rozmówca z Nowogrodzkiej.

Kolejne rysy na wizerunku partii i odebranie powagi mogą zacząć ciążyć przede wszystkim samym politykom PiS-u, z prezesem Kaczyńskim na czele. Tym bardziej, że media nie ustają w wyciąganiu nowych wątków tzw. afery samolotowej. Tylko w ciągu ostatniej doby dowiedzieliśmy się, że wraz z marszałkiem Kuchcińskim rządowymi samolotami latali także inny politycy prawicy (niektórzy wraz z małżonkami), że lotów wojskowym śmigłowcem do podkarpackich Huwnik było znacznie więcej, niż pierwotnie zakładano, a także, że lot żony marszałka rządowym samolotem z Rzeszowa do Warszawy, wbrew słowom Kuchcińskiego, jednak został specjalnie zamówiony.

Dzisiaj już nikt nie zastanawia się, czy sprawa będzie miała swój dalszy ciąg, tylko jaki ten dalszy ciąg będzie. Na Nowogrodzkiej są tego świadomi. To dlatego prezes Kaczyński zarządził spotkanie kierownictwa partii, na którym pojawili się też m.in. premier Mateusz Morawiecki i wicemarszałek Terlecki. Jak napisał nam w SMS-ie jeden z uczestników tego spotkania: „Analizujemy sprawę”. Wynik tej analizy zaważy na przyszłości marszałka Kuchcińskiego.

Mówi senator Zjednoczonej Prawicy: – Marek zawsze był wierny naszej formacji, jest dla niej zasłużony, ale tutaj nie może być zmiłuj. Naruszył zasady. Nadużył przywilejów i będzie musiał ponieść konsekwencje.

Kmicic z chesterfieldem

Polityk PSL podzielił się tymi informacjami w programie Poranek Radia TOK FM. „Jeżeli dzisiaj dyskutujemy o demoralizacji marszałka Kuchcińskiego, to może warto by było zapytać, gdzie mieszka pracujący syn marszałka. Czy w mieszkaniu sejmowym, które marszałek Kuchciński ma ze środków sejmowych, nie zamieszkuje cała jego rodzina? Zapytajcie państwo, czy przypadkiem w mieszkaniu służbowym Kuchcińskiego nie mieszka cała jego rodzina. Jeśli osoba pracująca, korzysta z mieszkania, które należy do posła, to jest kolejne nadużycie władzy” – stwierdził poseł.

Doniesienia Sawickiego wywołały spore zamieszanie na Twitterze. Większość internautów jest po prostu oburzona postawą Kuchcińskiego. „Panie Krzysztofie Brejza czy można sprawdzić kto mieszka w służbowym mieszkaniu, marszałka Kuchcińskiego? Jak podaje Radio TOK FM podobno lokal na nasz koszt zamieszkuje syn marszałka z rodziną. Czy ich też podatnik ma utrzymywać” – zapytała jedna z użytkowniczek serwisu.

To nie koniec szokujących doniesień. Jak się okazuje, „afera samolotowa” marszałka jeszcze się nie…

View original post 2 568 słów więcej

 

Okrągły Stół z kaczystami? To się nie uda, są gorsi niż komuchy

Lech Wałęsa pojawił się na gdańskich obchodach rocznicy wyborów 4 czerwca 1989 r. Pierwszy przywódca Solidarności skierował słowa do obecnie rządzących.

Kaczyński i jego ancymonki przede wszystkim zeszmacili Polskę. Nie jest dumnym być Polakiem, bo od razu kojarzą nas z podlecami, ancymonkami kaczystami.

Depresja plemnika

„Już po wyborach! Flagi unijne zniknęły z kancelarii prezydenta. Polska sercem Europy!!!” – podsumował jeden z internautów zdjęcia z dzisiejszej konferencji prasowej w Pałacu Prezydenckim. Ministrowie Kancelarii Prezydenta Krzysztof Szczerski i Błażej Spychalski stoją na tle wyłącznie polskich flag.

„Jakież to obrzydliwie przewidywalne…”; – „Polska – trzecia gospodarcza potęga świata, to po co UE-flagi, taki obraz lansuje teraz TVPiS”;

„Kuźwa człowiek myśli, że już niczym mnie nie zaskoczą i jak zawsze się mylę. Żenada to za mało powiedziane. Tak zachowują się tzw. elity PiS, a ich wpatrzony w nich lepszy sort wszystko łyka”; – „Pojawią być może na jesień na polecenie Naczelnika” – komentowali internauci.

A jak było przed wyborami do Europarlamentu? Nawet była premier Beata Szydło usiłowała dziennikarzom wmówić, że nie kazała usunąć flag unijnych z Kancelarii Premiera. Jak twierdziła zniknęły one tylko (!!!) z sali konferencyjnej. Cóż, po wyborach nie ma ich już w Pałacu Prezydenckim, czekamy więc…

View original post 2 180 słów więcej

 

Sojusz PiS z klechami

Nie udało się działaczom Wiosny wyświetlić filmu „Tylko nie mów nikomu” na Katedrze Wojska Polskiego w Warszawie.

Ancymon i jego ancymonki raczej nie zdarzą się jeszcze raz w naszej historii. To, co wyprawia Kaczyński, będzie znane jako okres Bredzącego Karła.

Depresja plemnika

„Dzisiejsza wizyta Jarosława Kaczyńskiego na Pomorzu Zachodnim dla dwóch złowionych szczupaków, była wyjątkowo szczęśliwa” – napisał na Twitterze Joachim Brudziński. Prezes PiS w towarzystwie ministra spraw wewnętrznych zajmował się łowieniem ryb, a konkretnie szczupaków, którym łaskawie darował życie, wrzucając je z powrotem do jeziora.

Nie tylko wędkowanie zajmowało szanownego prezesa. Brudziński na Twitterze zamieścił prawdziwą fotorelację z piknikowania Kaczyńskiego na łonie natury. Było więc ognisko, pieczenie kiełbasek i „świeża ryba na brzozowym ogniu”.

Internauci bezlitośnie wyśmiali Kaczyńskiego, który „ułaskawił” szczupaki: – „Ukochany Przywódca daruje życie dwóm lewackim szczupakom” – zdjęcie nadające się na czołówkę północnokoreańskiej prasy”; – „Raczej powinny czuć się wyróżnione, że to „emerytowany zbawca narodu” je złapał”; – „Co robi PiS, by zagłuszyć temat #TylkoNieMówNikomu? Zaczyna robić cyrk obwoźny z Jarosławem Kaczyńskim w roli głównej. Kaczyński na rybach, Kaczyński w Pytaniu na Śniadanie. Może jeszcze zgłoszą go do „Rolnik…

View original post 1 429 słów więcej

 

Teokracja pisowska

Wielki sukces polskiej policji. Udało jej się zaaresztować kilkadziesiąt obrazków przedstawiających żyjącą 2000 lat temu Żydówkę w tęczowej aureoli oraz żyjącą współcześnie 51-letnią kobietę. Policja sprawdza czy chodzi o tę samą osobę.

>>>

Minister Joachim Brudziński podał na Twitterze, że policja zatrzymała podejrzaną o upublicznianie ikony Matki Boskiej Częstochowskiej z Dzieciątkiem i aureolami w barwach tęczy zamiast złota oryginału. „Żadne bajanie o wolności i tolerancji NIKOMU nie daje prawa do obrażania uczuć ludzi wierzących”, zatweetował. Postępowanie w związku z domniemaną profanacją ikony stawia jednak przed obywatelami fundamentalną kwestię natury teologicznej i karnej.

Otóż gdyby aureole na zmienionej ikonie ociekały, powiedzmy, krwią albo miały postać szubienicznych pętli, wówczas uprawnione byłoby domniemanie, że ich autor mógł „znieważyć publicznie przedmiot czci”, a tym samym „obrazić uczucia religijne”, a więc mógł wyczerpać znamiona art. 196kk, na który powołuje się pan minister. To, czy tak rzeczywiście się stało, musiałby jednak stwierdzić niezawisły sąd; opinia ministra policji mimo niewątpliwej wagi, jakiej nadaje jej możność użycia policyjnej pałki, pozostawałaby tu jedynie opinią, którą w praworządnym kraju zachowałby dla siebie. Rozumiem jednak, że mówiąc o „bajaniu o wolności i tolerancji”, minister przypomniał nam, w jakim kraju rzeczywiście żyjemy.

>>>

„Część wykształconych, wykonujących inteligenckie zawody i aktywnych społecznie Polaków, z pokolenia, które świadomie przeżyło PRL, uległa zaślepieniu proponowaną przez PiS ideologią” – pisze Magdalena Bajer w tekście miesięcznika „Odra”, gdzie pierwotnie się ukazał (nr 2/19). I dodaje: „Dała się przekonać, że wizja państwa, jaką ta partia urzeczywistnia, jest dobrym wariantem demokracji, czyli ustroju powszechnie pożądanego. W miarę poczynań władzy zamykali oczy coraz mocniej, powtarzając, że za poprzedników było gorzej. Można się tylko pocieszać, że z zamkniętymi oczami nie da się żyć długo. Oby się otworzyły w porę – jeszcze w tym roku”

Nie znam statystyk mówiących o tym, ilu przedstawicieli inteligencji pamiętających epokę PRL-u opowiada się dzisiaj za Prawem i Sprawiedliwością. Znam osobiście pewną liczbę takich osób – i wydaje mi się ona zadziwiająco i niepokojąco duża.

Dotyczy to mojego pokolenia, ale ów fenomen obejmuje także ludzi dorastających już w wolnej Polsce, kiedy to w oficjalnym przekazie, w szkole, w publicznych odniesieniach do historii najnowszej, ale i w domach przekonywano (ilustrując przykładami), jak szkodliwe jest uleganie ideologii, któremu nie towarzyszy refleksja intelektualna i moralna wrażliwość. Zdawałoby się, że po lekcji marksizmu oraz ludowej demokracji, przerabianej przez Polaków prawie pół wieku, będziemy bardziej odporni na ponowne zaślepienie.

Niezniszczalny bagaż

Słuchaj, czuję, że uwierzę. Słyszę to od rana do wieczora, sama to muszę mówić i w pewnym momencie czuję takie rozdwojenie, rozumiesz? Z jednej strony przejmuję się, chcę, by to znalazło oddźwięk, krzyczę z przekonaniem, z drugiej śmieję się w duchu z siebie i z nich wszystkich. Ale ta druga strona jest już coraz słabsza. Sama przyłapuję się na tym, że chcę ich zwycięstwa, że po prostu jestem po ich stronie! Wiesz, zaczynam znajdować coraz więcej argumentów na ich korzyść, nie widzę strony przeciwnej. [1]

To przejmujące wyznanie młodej dziewczyny zapisała we wspomnieniach Hanna Świda-Ziemba, profesor socjologii, działaczka opozycji demokratycznej, przenikliwa obserwatorka czasów stalinowskich, na które przypadła jej dojrzała młodość. W tych paru zdaniach zawarty jest obraz przyczyn, dla których wcale niemała część jej pokolenia dała się uwieść ideologii w gruncie rzeczy zupełnie przeciwstawnej wartościom, jakie to pokolenie polskiej inteligencji wyniosło z rodzinnych domów i przedwojennej szkoły.

Ową sprzeczność rzecznicy systemu komunistycznego starannie ukrywali, głosząc ponętne, zwłaszcza dla wrażliwej moralnie młodzieży, i ubrane w jednoznacznie wymowną formę hasła – równości, sprawiedliwości społecznej i naprawiania krzywd doznawanych przez warstwy upośledzone w niesprawiedliwym, ale obalonym już ustroju. Dobrze pamiętam to oddziaływanie, bo dorastałam niewiele później niż autorka przytoczonych zdań. Pamiętam także i to, że trwało ono „od rana do wieczora”, uprawiała je szkoła, organizacje młodzieżowe, rychło zaś jedna powszechna organizacja – Związek Młodzieży Polskiej.

Przejrzeliśmy na oczy nie od razu, po kolejnych kryzysach, w miarę rozwoju opozycji demokratycznej; ostatecznie, jak się zdawało, w Trzeciej Rzeczypospolitej. Okazało się wszakże, że w umysłach sporej części Polaków pewne elementy bagażu minionej epoki, od której dziedzictwa się odżegnujemy, i to czasem gromko, osadziły się trwale. Takim elementem jest bezkrytyczne, może zgoła bezrefleksyjne, uznanie egalitaryzmu za nadrzędny standard społeczny, jaki należy z całą konsekwencją, w każdych okolicznościach urzeczywistniać. Znalazło to wyraz na przykład w krytyce działań Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, która programowo wspiera najlepszych, a nie wszystkich równo.

A gdy Prawo i Sprawiedliwość wywiesiło ów egalitarny ideał i sprawiedliwość społeczną na swoich partyjnych sztandarach, znalazło posłuch także u wielu spośród tych, po których spodziewalibyśmy się przynajmniej rezerwy wobec jawnego populizmu. Przy sceptycyzmie wobec ogłaszanych wciąż sondaży nie można jednak zlekceważyć faktu, że poparcie dla partii rządzącej jeśli spada, to nieznacznie i nietrwale, nawet po takich doświadczeniach jak haniebne potraktowanie przez władze protestujących niepełnosprawnych – i to przy silnym poparciu społecznym dla protestu. Sondaże uprzytamniają przy okazji, jak bardzo odruch pomocy niesionej cierpiącym współistnieje z ufnością, że wybrani przez większość rządzący ten odruch podzielają, choć w praktyce nierzadko postępują wbrew niemu. Owszem, PiS nieustannie przekonuje o tym, jak bardzo demokratyczną jest partią, mówi o swojej zasadniczej odmienności od „naszych poprzedników” (każda wypowiedź medialna tym się zaczyna lub kończy); mogłoby się jednak wydawać, że przynajmniej ci, którzy przeżyli powojenne półwiecze, powinni być na to odporni.

Więcej >>>

PiS i Kaczyński muszą odpowiedzieć za bezprawie

Nie ma co, są sytuacje, gdy prokuratura pana Ziobry i policja działają w tempie błyskawicznym. Nie minęło zbyt wiele czasu od spotkania Magdaleny Ogórek z jej przeciwnikami przed siedzibą TVP Info, a już śledczy badają, czy przypadkiem kierowane w jej stronę słowa „Wstyd i hańba!”, „Sprzedajna kłamczucha!”, „Zatrudnijcie dziennikarzy!” oraz oklejenie jej samochodu kartkami z tymi hasłami, nie noszą cech przestępstwa.

Już w kilka godzin po tym incydencie przesłuchano dwie osoby, a w ciągu kolejnych kilku dni policja zidentyfikowała 15 uczestników protestu i skierowała sprawę do sądu. Oskarżonym grozi kara grzywny, w oparciu o art. 90 kodeksu wykroczeń (tamowanie ruchu) i art. 63a (umieszczenie ulotki „w miejscu publicznym do tego nieprzeznaczonym”).

Jednocześnie Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście – Północ, powołując się na art. 212 i 216 kodeksu karnego, czyli „publiczne znieważenie pokrzywdzonej słowami powszechnie uznawanymi za obraźliwe oraz pomawianie pokrzywdzonej o takie postępowanie, które mogłoby ją poniżyć w opinii publicznej, przy czym czynu tego dokonano z błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie dla porządku prawnego”, już sprawdza, czy można kogoś ukarać za gnębienie pani Ogórek.

Prokurator Łapczyński nie chce zdradzić, kto złożył zawiadomienie w tej sprawie, chociaż wiadomo powszechnie, że przestępstwa z tych dwóch artykułów są tzw. prywatnoskargowymi i to pokrzywdzony sam powinien skierować sprawę do sądu. Tak niby jest, ale, jak twierdzi pan prokurator „zawsze wtedy, gdy wpłyną do nas takie materiały, jesteśmy zobowiązani prowadzić sprawę, dopóki nie ustalimy potencjalnych sprawców. Tak by osoba pokrzywdzona mogła później wystąpić z oskarżeniem prywatnym wobec ustalonej osoby bądź osób (…) Nie możemy wydać od razu postanowienia o umorzeniu sprawy wobec stwierdzenia braku interesu publicznego. Nie musimy stawiać zarzutów, ale osoby trzeba ustalić”.

Według Katarzyny Gajowniczek-Pruszyńskiej – wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie – takie działanie prokuratury to spore nadużycie. Owszem, zdarza się, że prokuratura włącza się do sprawy, „nawet w przypadku przestępstw prywatnoskargowych, gdy mówimy o ważnym interesie społecznym. Czy jednak ta sytuacja wymaga angażowania się prokuratora? Uważam, że nie”. Pyta też, gdzie była prokuratura, gdy narodowcy zaatakowali kobiety na moście Poniatowskiego podczas Marszu Niepodległości w 2017 roku? Wówczas pani prokurator odpuściła sobie temat, sugerując, by poszkodowane ścigały sprawców przestępstwa na własną rękę, właśnie w trybie prywatnoskargowym. A przecież, akurat w tym przypadku działania prokuratury byłyby całkowicie zasadne.

Na pomoc prokuratury nie mogą też liczyć ci, którzy protestowali pod TVP. Reżimowa Telewizja opublikowała ich zdjęcia oraz dane osobowe, przez co byli oni nachodzeni w miejscu pracy, dwie osoby zostały z pracy zwolnione, a w internecie wylała się na nich fala hejtu.

Wszystko to zgodne z pisowskim rozumieniem praworządności i sprawiedliwości.

Pisowska Polska pośmiewiskiem, a z czasem – gdyby dłużej się ytrzymali przy władzy – stracilibyśmy niepodległość. Takie byle co rządzi. Ohyda.

Depresja plemnika

SONDAŻ OKO.press. Słabszy PiS remisuje z Koalicją Europejską (PO+.N+PSL+SLD) – po 19 euromandatów i 33-34 proc. głosów. Takie poparcie dałoby Koalicji w Sejmie 180 mandatów i razem z Wiosną (12 proc. głosów, 52 mandaty) pozwoliłoby odsunąć PiS od władzy. Gdyby Wiosny nie było, Koalicja miałaby 40 proc., ale mandatów tylko 223. Uwaga, Kukiz i Korwin rosną!

Gdyby taki był wynik do Sejmu koalicja KE z Wiosną miałaby większość

Taki jest obecny stan nastrojów. Gdyby podobnie wypadły jesienne wybory do Sejmu 2019 znalazłoby się w nim pięć ugrupowań, które łącznie zdobywają aż 93 proc. głosów. Wyliczamy liczbę mandatów:

  • PiS – 184;
  • KE – 180;
  • Wiosna – 52;
  • Kukiz’15 – 27;
  • KORWIN + RN – 17.

KE i Wiosna mogłyby zatem tworzyć koalicję większościową 232 mandatów ze sporą przewagą – 48 mandatów – nad PiS.

Nawet gdyby PiS próbował utworzyć koalicją prawicowo-narodową z Kukizem i Korwin-Mikkem, miałaby mniej – 228 mandatów.

>>>

View original post 207 słów więcej